2007
Złamałem swoje postanowienie noworoczne sprzed roku, tzn. nie produkowałem każdego dnia iluś tam set słów tekstu. Dlatego też nie mogę sklecić teraz jakiegoś koherentnego podsumowania.
Krótko mówiąc, to był całkiem udany rok.
Ale nie obyło się bez wpadek. Największą zaliczyłem w maju (ale o tym sza).
Wakacje były całkiem ciekawe. Zaliczyłem Soundtropolis. I wojsko.
PiS w końcu przestał straszyć.
A co w 2008? Jeśli chodzi o studia, to już ostatnia prosta.
Chciałbym skończyć pracę magisterską do końca maja. Do połowy stycznia powinienem zamknąć pierwszy rozdział.
Wraz ze studiami mam też nadzieję skończyć kilka prywatnych projektów. Zwłaszcza tę małą grę, nad którą siedzą wieczorami, bo praca nad nią daje dużo radochy. Oby tyle samo uciechy było podczas grania.
Jeszcze nie wiem czy wystrzelę z kraju po studiach. Anglia, Irlandia? Może Dania? U nas praca jest, ale muszę rozeznać się w sytuacji za granicą, bo nie wiem czy rynek pracy (programistów) wygląda tam podobnie jak w Polsce. Z raptem kilkoma miesiącami doświadczenia w CV może być ciężko dostać się na jakiś interview.
Jeśli znajdę coś wystarczająco ciekawego w PL, zostanę. Ale jeśli mam pracować nad czymś umiarkowanie interesującym (np. fucking enterprise software), równie dobrze mogę to robić daleko stąd.
Z rzeczy mniej odległych: wkrótce sesja.
A spoglądając jeszcze bliżej, wieczorem impreza. Miłej zabawy.
Grudzień
Grudzień prawie mamy z glowy. A zaczęło się od tych przeklętych, niemieckich ciastek.
Moge zjeść tonę i wciąż będzie mi mało.
Na Mikołaja dostałem moje imię. Upiekła je Ilona, moja koleżanka z grupy.
Wiele osób przyszło tego dnia na zajęcia w mikołajkowych czapkach. Innym wyrosły skrzydła. Coś Ci powiem: kto z aniołami przebywa...
Ten aniołem się staje. Nic nie poradzisz.
Wesołych Świąt.
Co ciekawego w księgarni?
Przeglądam sobie zasoby księgarni internetowych – idą święta, więc rozglądam się za prezentami. Dla siebie, jak i dla innych. Jakiś czas temu postanowiłem, że nie będę kupował książek, bo zbyt wiele tomiszczy w moim domu czeka na przeczytanie. Złamałem to postanowienie, gdy trafiłem do wojska; jakoś trzeba sobie było zająć czas po południu. Między innymi wtedy przeczytałem "Diabła łańcuckiego" Jacka Komudy – zawsze lubiłem jego teksty o Polsce szlacheckiej. "Diabeł..." to powieść historyczna, pozbawiona pojawiających się we wcześniejszych opowiadaniach elementów fantastycznych (takich jak np. prawdziwy diabeł). Choć właśnie w magazynie poświęconym fantastyce po raz pierwszy spotkałem się z twórczością Komudy, nie mam nic przeciwko porządnej powieści historycznej. Zwłaszcza ciekawej i dobrze napisanej, a taką jest "Diabeł łańcucki."
Okazuje się, że jest już dostępna nowa powieść Komudy – "Galeony Wojny." Jest to pierwszy tom, nie wiem ile ma ich być. Lubię powieści marynistyczne O'Briana, więc chętnie zabrałbym się za tę książkę. Zrobię to za parę miesięcy.
Pojawił się "Lód,"nowa powieść Dukaja. Alternatywna historia + science fiction. Przeszło tysiąc stron. Jedną z przewijających się postaci jest Tesla. To zwiększyło mój apetyt, bo bardzo podobał mi się epizod z tym ekscentrycznym wynalazcą w "Prestiżu" (zagrał go David Bowie) i chciałem więcej czegoś w podobnych klimatach. Czasami życzenia się spełniają. W archiwach audycji "Tam i z powrotem" radia Kraków można znaleźć wywiad z Dukajem (do ściągnięcia jako mp3).
Wydano wreszcie "Wykłady o obliczeniach" Feynmana w naszym kraju. Wheee! W tym semestrze mam dwa cykle wykładów związanych z tym tematem (teoria automatów oraz funkcje rekurencyjne).
Miło też widzieć, że wznowiono oraz wydano dotychczas niepublikowane ksiązki Richarda Dawkinsa. Prawdopodobnie rozgłos towarzyszący wydaniu "Boga urojonego" spowodował wzrost zainteresowania publikacjami tego pana. I bardzo dobrze. Swoje zdanie na jego temat już wyraziłem.
Z kolei Helion wydał 6 tom "Perełek programowania gier." Nie pamiętam, żeby wydali czwartą lub piątą część tego cyklu. Nieważne, zawsze mogą to nadrobić, a to co jest w najnowszym tomie, to gorące tematy (np. programowanie dla wielu rdzeni).
Itd.
Generalnie, ciekawych pozycji nie brakuje. Brakuje tylko czasu.
Nowy tydzień, nowy design.
Oczywiście, zbieżność jednego i drugiego jest zupełnie przypadkowa.
W weekend zabrałem się za szablony bloggera i udało mi się doprowadzić je do stanu używalności. Zostało jeszcze pare drobiazgów do poprawienia w, ale poza tym niewiele się zmieni. Przynajmniej przez najbliższe 2-3 lata.
Weekend spędziłem w domu, w Żorach, gdzie przez cały czas piździało jak na Syberii. Okna w moim mieszkaniu nadają się do wymiany od jakichś 10 lat, więc nie musiałem wychodzić na zewnątrz, żeby to odczuć. W zimę wolę siedzieć w akademiku, tam zawsze jest ciepło. A dzisiaj (tzn. poniedziałek) rano po przebudzeniu taka niespodzianka – prawie 10 stopni. Szkoda, że akurat tego dnia musiałem znaleźć się z powrotem w Gliwicach. I oto jestem.
Ostatnio bawię się trochę z jmonkeyengine, open source'owym enginem do tworzenia gier. Nigdy nie pisałem nic w Javie, ale jakoś to idzie. Od czasu do czasu przypominam sobie dlaczgo w nie tak odległej przeszłości wybrałem C# zamiast Javy. Wtedy były to drobiazgi (jedna klasa na plik, właściwości, itd.), ale teraz nie ma o czym mówić; C# 3.0 jest daleko przed Javą i gdybym miał wybierać, byłoby to jak wybór między nudą a rundką Tetrisa. Ale dlaczego Jmonkeyengine? Przecież jest XNA – czyli framework do tworzenia gier dla .NET. Powiedzmy, że chciałem coś co będzie działało pod linuksem, dlatego Java. Poza tym jme jest naprawdę porządnie zrobiony.
