Dzielenie Przez Zero

Blog przeniesiony

2010-08-29T17:41:00.003+02:00

Dzielenie Przez Zero przeniesiono: http://dzielenieprzezzero.posterous.com

Bo ja w Danii siedzę

2009-06-27T09:58:00.003+02:00

I bawię się całkiem nieźle.

Czasami ma się wrażenie, że to inna planeta. Jeden z moich kolegów ujął to w ten sposób: chciałbym, żeby moje dzieci tu dorastały.

Processing i Clojure

2008-09-09T00:01:00.005+02:00

Skończyłem dzisiaj dziubać wrappera Processing w Clojure. Miałem go umieścić na githubie, ale ssh robi mi problemy (mam WinXP Home i nie mogę zmienić uprawnień kluczy...).

Update: Ok, pod linuksem push githuba poszedł bez problemu:
http://github.com/rosado/clj-processing/

MathTalker Wystartował

2008-08-31T16:47:00.001+02:00

Parę dni temu wystartował MathTalker, mała web aplikacja postawiona na Google App Engine. Do czego to służy? MathTalker to chat room, ale z pewnymi bajerami, tzn. można używać składni podobnej do składni TeX-a, aby wprowadzać formuły matematyczne (TeX to narzędzie, którego używają m.in. matematycy do składania książek, artykułów i prac). Wprowadzone wzorki zostaną wyświetlone tak jak trzeba.

Są jednak pewne wymagania: Firefox 3 i specjalne czcionki matematyczne (szczegóły na stronie).

Jeśli interesują cię techniczne detale, zajrzyj na mojego anglojęzycznego bloga.

Funkcjonalnie

2008-07-20T19:30:00.007+02:00

Ostatnio próbowałem przepisać pewien algorytm na generowanie permutacji w funkcyjny sposób. Oryginał napisano w C#, więc pełno tam efektów ubocznych. Moje pierwsze podejście użycia Clojure do odtworzenia tego algorytmu poszło mniej więcej tak:

Jak widać, zgubiłem się w połowie drogi. Ale to właśnie dostajesz, gdy próbujesz pisać proceduralny/OO kod w funkcyjnym języku, przy użyciu niezmiennych struktur danych. Zazwyczaj właściwą drogą na wydostanie się z bajzlu, jak ten powyżej, jest użycie map lub jej syntaktycznego brata: list comprehension (czyli makro forw Clojure).

Zabawa zakończyła się leniwie wartościowaną listą permutacji, przy czym leniwość kosztowała mnie zero wysiłku - dostałem ją za darmo od języka.

Pisanie w Clojure wciąż nie idzie mi zbyt płynnie, ale nie jest ani w ćwierci tak strasznie, jak wtedy, gdy próbowałem napisać coś sensownego (czyli nie "Hello world") w F#. Prawdopodobnie pomogło zaznajomienie się ze Scheme w ciągu zeszłych 2-3 miesięcy.

MGR

2008-06-27T21:09:00.008+02:00

W środę obroniłem tytuł magistra. Poszło bardzo dobrze.

Dzisiaj wyprowadziłem się z akademika i pożegnałem ze studenckim życiem.

Przez najbliższy miesiąc będę kończył dwa zaczęte projekty (jeden w Javie, drugi w Pythonie+JavaScript). Muszę też podszkolić się z algorytmów (zwłaszcza grafy). No chciałbym znaleźć trochę czasu dla mojej nowej miłości: Clojure.

2008-04-24T21:23:00.001+02:00

Status Update

2008-04-19T12:46:00.005+02:00

Uczelnia

Mimo tego, że jestem na ostatnim semestrze, wciąż mam zajęcia na uczelni, kolokwia, referaty i inne atrakcje. Z tego powodu musiałem odstawić pisanie pracy na prawie 2 tygodnie. Ale od jutra biorę się za wprowadzanie poprawek.

BSG (bez spojlerów)

Próbuję przebrnąć przez trzeci sezon. W USA właśnie emitowany jest czwarty (i ostatni). Zaczęło się nieźle, nie licząc grubego Lee Adamy - co to miało być? Jakiś wątek, z którym scenarzyści nie wiedzieli co zrobić, lecz mimo tego nie wyrzucili go ze scenariusza.

Trochę Linuksa

Nie pamiętam jak to się zaczęło, ale w ciągu kilku ostatnich dni pracowałem głównie pod Linuksem. Unikam tego, bo nie działa hibernacja ani wstrzymanie systemu, czyli dwie podstawowe funkcje laptopa. Wiem, że przyczyną tej usterki są sterowniki ATI - trochę z tym powalczyłem, użyłem jakichś innych i hibernacja + resume zaczęły działać. Szok - nie myślałem, że dożyję tej chwili. Niestety ceną był brak akceleracji sprzętowej grafiki. Chwilowo nie było mi to potrzebne, więc nie musiałem restartować maszyny. Aż do wczoraj.

A gdy chciałem przywrócić poprzednią konfigurację, wszystko zaczęło się chrzanić: np. gdm nie chciał się uruchamiać przy starcie. Ostatecznie pomógł upgrade do nowej wersji Ubuntu, to jest 8.04. Oficjalne wydanie w czwartek, czyli za kilka dni, więc nie powinno być jakichś śmiertelnych bugów.

Rzeczy, które uprzyjemniły mi pracę pod Linuksem: ubuntustudio-theme (widok poniżej), gnome-do oraz schemat kolorów Oblivion dla edytora gedit.

Kolory

Prawdopodobnie TextMate dla Maca rozpowszechnił ciemne kolory w edytorach. Odkąd wypróbowałem podobnego schematu dla VisualStudio, nie mogę znieść "tradycyjnego", białego tła i czarnego tekstu. Za bardzo męczy oczy. gedit używa następujących kolorów:

tło: #2e3436
tekst: #d3d7cf

Update: jest podobny schemat dla vima: darkspectrum

Update 2: Nie mogę w to uwierzyć; teraz suspend i resume działa nawet z driverami ATI.

Z dedykacją dla programistów.

2008-02-29T19:39:00.005+01:00

Garść luźnych notek, zebranych przez ostatnie 2-3 miesiące. Jest 29. lutego: chciałem coś wrzucić na DPZ i jedynie to miałem przygotowane.

git

Od kilku miesięcy używam gita zamiast darcsa. Na zmianę zdecydowałem się głównie z jednego powodu: git może robić branche w miejscu. Znaczy to, że rozpocząć nową gałąź w tym samym katalogu, bez zamykania lub odpalania nowej instancjo IDE. Np. w Eclipse wystarczy tylko "odświeżyć" projekt. Z darcsa brakuje sposób, w jaki można było różne zmiany w jednym pliku rejestrować w repozytorium jako różne patche. Czasami nie starcza mi dyscypliny i robię kilka nie związanych ze sobą zmian w jednym pliku i chciałbym, aby było to odzwierciedlone w patchach. Ale da się bez tego żyć.

Cobra

Cobra to nowy język dla .NET, który będę obserwował. Wciąż jest zbyt wcześnie, aby zacząć z nim zabawę, ale mam nadzieję, że stanie się popularny. Ficzery: składnią przypomina pythona, wspiera static i dynamic binding (wg potrzeb), kontrakty, wydajność (dla kodu skompilowanego).

Tym razem głównie o grach

2008-02-12T22:33:00.003+01:00

Ok, mam ferie i trochę więcej czasu, żeby posiedzieć nad własnymi projektami.

Co do mojego projektu z użyciem jME: musiałem wybrać jakiś język skryptowy i przeglądałem co jest dostępne. Najnowsze wersje javy ułatwiają hosting enginów scriptowych w maszynie wirtualnej. Z kilkoma ostatnimi wersjami JDK dostajemy Rhino - implementację JavaScript. Ale dostępnych jest wiele innych (m.in. jython, groovy, scheme). Znam javascript, a Rhino nie wymaga dodatkowych zabiegów, żeby doprowadzić go do stanu używalności, więc pozostanę przy tym języku. Zastanawiam się też nad groovym. Co więcej, ktoś napisał konsolę, taką ja ta z Quake'a, dla jME. Można podpiąć dowolny z ww. języków.

Cały czas pracuję nad designem gry. Jeśli chodzi o programowanie grafiki, to jestem dość zielony i odkładam tę zabawę na koniec. Póki co mam same latające prostopadłościany i kreski, czyli tylko to co niezbędne do wypróbowania i przetestowania pomysłów. Poza tym, z gołych (tzn. nieteksturowanych) sześcianów też można wiele zrobić (uwaga, strona po japońsku).

Nie mam prawie wcale czasu na granie, ale jeśli się zdarzy, to preferuję coś w co można pograć 5-10 minut i wyłączyć. Jest wiele darmowych gier, które promują ten rodzaj zabawy. Perełki, na które dotąd trafiłem to: Knytt, Empyreal Nocturne i Ultratron (ta ostatnia nie jest darmowa). Warto zagrać, każda ma niepowtarzalny klimat i oryginalną grafikę.

Co do bardzo oryginalnych gier, zobacz wideo z gry Patapon. Podoba mi się oprawa graficzna tego tytułu.

Już wiele lat upłynęło odkąd regularnie kupowałem magazyny o grach (czy w ogóle jakiekolwiek czasopisma). Pamiętam tylko tyle, że gdzieś w połowie liceum ton tekstów zaczął mnie mocno irytować, poza tym wydarzył się internet. Nie mam pojęcia jak dzisiaj wygląda sytuacja, ale niedawno odkryłem 1UP Show, wideo podcast z recenzjami i garścią innych głupot na dokładkę. Całość fajnie się ogląda, a recenzje to przeważnie dyskusja 2-3 redaktorów z 1up.com na temat jakiejś gry.

2007

2007-12-31T01:22:00.000+01:00

Złamałem swoje postanowienie noworoczne sprzed roku, tzn. nie produkowałem każdego dnia iluś tam set słów tekstu. Dlatego też nie mogę sklecić teraz jakiegoś koherentnego podsumowania.

Krótko mówiąc, to był całkiem udany rok.

Ale nie obyło się bez wpadek. Największą zaliczyłem w maju (ale o tym sza).

Wakacje były całkiem ciekawe. Zaliczyłem Soundtropolis. I wojsko.

PiS w końcu przestał straszyć.

A co w 2008? Jeśli chodzi o studia, to już ostatnia prosta.

Chciałbym skończyć pracę magisterską do końca maja. Do połowy stycznia powinienem zamknąć pierwszy rozdział.

Wraz ze studiami mam też nadzieję skończyć kilka prywatnych projektów. Zwłaszcza tę małą grę, nad którą siedzą wieczorami, bo praca nad nią daje dużo radochy. Oby tyle samo uciechy było podczas grania.

Jeszcze nie wiem czy wystrzelę z kraju po studiach. Anglia, Irlandia? Może Dania? U nas praca jest, ale muszę rozeznać się w sytuacji za granicą, bo nie wiem czy rynek pracy (programistów) wygląda tam podobnie jak w Polsce. Z raptem kilkoma miesiącami doświadczenia w CV może być ciężko dostać się na jakiś interview.

Jeśli znajdę coś wystarczająco ciekawego w PL, zostanę. Ale jeśli mam pracować nad czymś umiarkowanie interesującym (np. fucking enterprise software), równie dobrze mogę to robić daleko stąd.

Z rzeczy mniej odległych: wkrótce sesja.

A spoglądając jeszcze bliżej, wieczorem impreza. Miłej zabawy.

Grudzień

2007-12-24T10:33:00.000+01:00

Grudzień prawie mamy z glowy. A zaczęło się od tych przeklętych, niemieckich ciastek.

Moge zjeść tonę i wciąż będzie mi mało.

Na Mikołaja dostałem moje imię. Upiekła je Ilona, moja koleżanka z grupy.

Wiele osób przyszło tego dnia na zajęcia w mikołajkowych czapkach. Innym wyrosły skrzydła. Coś Ci powiem: kto z aniołami przebywa...

Ten aniołem się staje. Nic nie poradzisz.

Wesołych Świąt.

Co ciekawego w księgarni?

2007-12-16T14:03:00.001+01:00

Przeglądam sobie zasoby księgarni internetowych – idą święta, więc rozglądam się za prezentami. Dla siebie, jak i dla innych. Jakiś czas temu postanowiłem, że nie będę kupował książek, bo zbyt wiele tomiszczy w moim domu czeka na przeczytanie. Złamałem to postanowienie, gdy trafiłem do wojska; jakoś trzeba sobie było zająć czas po południu. Między innymi wtedy przeczytałem "Diabła łańcuckiego" Jacka Komudy – zawsze lubiłem jego teksty o Polsce szlacheckiej. "Diabeł..." to powieść historyczna, pozbawiona pojawiających się we wcześniejszych opowiadaniach elementów fantastycznych (takich jak np. prawdziwy diabeł). Choć właśnie w magazynie poświęconym fantastyce po raz pierwszy spotkałem się z twórczością Komudy, nie mam nic przeciwko porządnej powieści historycznej. Zwłaszcza ciekawej i dobrze napisanej, a taką jest "Diabeł łańcucki."

Okazuje się, że jest już dostępna nowa powieść Komudy – "Galeony Wojny." Jest to pierwszy tom, nie wiem ile ma ich być. Lubię powieści marynistyczne O'Briana, więc chętnie zabrałbym się za tę książkę. Zrobię to za parę miesięcy.

Pojawił się "Lód,"nowa powieść Dukaja. Alternatywna historia + science fiction. Przeszło tysiąc stron. Jedną z przewijających się postaci jest Tesla. To zwiększyło mój apetyt, bo bardzo podobał mi się epizod z tym ekscentrycznym wynalazcą w "Prestiżu" (zagrał go David Bowie) i chciałem więcej czegoś w podobnych klimatach. Czasami życzenia się spełniają. W archiwach audycji "Tam i z powrotem" radia Kraków można znaleźć wywiad z Dukajem (do ściągnięcia jako mp3).

Wydano wreszcie "Wykłady o obliczeniach" Feynmana w naszym kraju. Wheee! W tym semestrze mam dwa cykle wykładów związanych z tym tematem (teoria automatów oraz funkcje rekurencyjne).

Miło też widzieć, że wznowiono oraz wydano dotychczas niepublikowane ksiązki Richarda Dawkinsa. Prawdopodobnie rozgłos towarzyszący wydaniu "Boga urojonego" spowodował wzrost zainteresowania publikacjami tego pana. I bardzo dobrze. Swoje zdanie na jego temat już wyraziłem.

Z kolei Helion wydał 6 tom "Perełek programowania gier." Nie pamiętam, żeby wydali czwartą lub piątą część tego cyklu. Nieważne, zawsze mogą to nadrobić, a to co jest w najnowszym tomie, to gorące tematy (np. programowanie dla wielu rdzeni).

Itd.

Generalnie, ciekawych pozycji nie brakuje. Brakuje tylko czasu.

Nowy tydzień, nowy design.

2007-12-04T01:50:00.000+01:00

Oczywiście, zbieżność jednego i drugiego jest zupełnie przypadkowa.

W weekend zabrałem się za szablony bloggera i udało mi się doprowadzić je do stanu używalności. Zostało jeszcze pare drobiazgów do poprawienia w, ale poza tym niewiele się zmieni. Przynajmniej przez najbliższe 2-3 lata.

Weekend spędziłem w domu, w Żorach, gdzie przez cały czas piździało jak na Syberii. Okna w moim mieszkaniu nadają się do wymiany od jakichś 10 lat, więc nie musiałem wychodzić na zewnątrz, żeby to odczuć. W zimę wolę siedzieć w akademiku, tam zawsze jest ciepło. A dzisiaj (tzn. poniedziałek) rano po przebudzeniu taka niespodzianka – prawie 10 stopni. Szkoda, że akurat tego dnia musiałem znaleźć się z powrotem w Gliwicach. I oto jestem.

Ostatnio bawię się trochę z jmonkeyengine, open source'owym enginem do tworzenia gier. Nigdy nie pisałem nic w Javie, ale jakoś to idzie. Od czasu do czasu przypominam sobie dlaczgo w nie tak odległej przeszłości wybrałem C# zamiast Javy. Wtedy były to drobiazgi (jedna klasa na plik, właściwości, itd.), ale teraz nie ma o czym mówić; C# 3.0 jest daleko przed Javą i gdybym miał wybierać, byłoby to jak wybór między nudą a rundką Tetrisa. Ale dlaczego Jmonkeyengine? Przecież jest XNA – czyli framework do tworzenia gier dla .NET. Powiedzmy, że chciałem coś co będzie działało pod linuksem, dlatego Java. Poza tym jme jest naprawdę porządnie zrobiony.

Stare wpisy. Powoli i niekompletnie. Ale do przodu.

2007-11-26T22:55:00.000+01:00

Witaj czytelniku. Co do archiwów - zaczynam importować stare wpisy, sięgające aż roku 2003. Niestety będzie to szło nie szybciej niż 2-3 na tydzień, a na dodatek nie wszystkie posty powrócą.

Po pierwsze, większość materiałów znajdujących się w archiwum jest taka sobie, delikatnie mówiąc. Łącznie może 5 postów nadaje się do opublikowania bez zmian. Reszta wymaga brutalnego przeredagowania lub skasowania. Kiedyś postanowiłem, że nie będę kasował postów, aby widzieć jak na dłoni ewolucję swojego stylu itd. I wanted to keep it real. Porzucam dzisiaj tę ideę na rzecz podniesienia jakości publikowanych tekstów.

Po drugie, zabrałem się za redesign tego bloga, ale wymiękłem, gdy zobaczyłem, że aby użyć nowego szablonu, musiałbym nauczyć się tworzyć bloggerowe szablony, a wyglądają one gorzej niż PHP i ochota szybko odeszła.

"Zamieć" Stephensona w Polsce

2007-10-19T20:22:00.000+02:00

Za kilka dni w księgarniach znajdzie się jedna z najlepszych książek, przeczytanych przeze mnie w ciągu ostatnich 2-3 lat. Mówię o "Zamieci" Neala Stephensona (ang. Snow Crash). Jest to science-fiction w najlepszym wydaniu, w szczególności podobać się powinno geekom i gatunkom pokrewnym. Przy lekturze co chwilę musiałem podnosić szczękę z podłogi, zwłaszcza podczas wywodów o sumeryjskiej mitologii. Esensja zamieściła tłumaczenie pierwszych sześciu rozdziałów. Czytałem tę powieść w oryginale i niestety polska wersja językowa nie działa na mnie tak jak angielska. Sprawdź sam.

Mianowali mnie kapralem

2007-10-01T19:57:00.000+02:00

W piątek wieczorem wróciłem do domu po sześciu tygodniach w wojsku. Na odchodne mianowali mnie kapralem.

Najpierw trochę luźnych myśli o wojsku, a potem pokrótce opiszę czego można się spodziewać na Kursie Szkolenia Rezerw, jeśli trafi się do Koszalina.

Jeszcze w czerwcu, gdy dostałem wezwanie z WKU, założyłem z góry, że te 6 tygodni będzie czasem straconym. Jednak lepiej zmarnować sześć tygodni wakacji niż 3 miesiące "dorosłego" życia (tzn. tego, które zaczyna się po studiach). Teraz, kiedy jest już po wszystkim, przyznaję, że trochę się myliłem.

Nie można tego czasu nazwać całkowicie zmarnowanym. Służba w wojsku, nieważne jak długa czy krótka, zawsze będzie ciekawym doświadczeniem. Poza tym, gdzie indziej można się pobawić rakietami typu ziemia-powietrze? Poznało się fajnych ludzi z różnych zakątków Polski (sami studenci, bo nie mieszali nas z żołnierzami służby zasadniczej) i pospacerowało nad Bałtykiem (ostatni raz byłem nad naszym morzem 19 lat temu) - nie żałuję. Jednak nie ma co ukrywać, że ogromne jego ilości roztrwonione zostały na pewne wojskowe obrzędy, w których do dzisiaj sensu nie widzę (np. przygotowania na przysięgę).

W Koszalinie zakwaterowali nas (tzn. studentów) w internacie - warunki zbliżone do tych panujących na akademikach. Pokoje 2-4 osobowe. Rzeczy cywilne można (właściwie to trzeba, bo nikt nie zaoferował alternatywy) trzymać w pokoju, więc można wziąć sobie coś do czytania, komórkę i inne gadżety. Jadaliśmy w Kasynie Wojskowym, gdzie karmią dobrze i obficie.

Przez pierwsze 2 tygodnie mało jest wolnego czasu i nie ma przepustek. Musztra, musztra, musztra. Po przysiędze były przepustki stałe (dni powszednie, od 15:30 do 21:30) i jednorazowe na weekend.

Było nas 7 plutonów, z czego mój jako jedyny został przekwaterowany do Dąbek - miejscowości położonej bezpośrednio nad morzem (ok. 100m od jednostki do plaży). Dąbki to mała mieścina i nie ma tam za bardzo co robić, zwłaszcza po sezonie. Ale szczerze mówiąc w Koszalinie też nie, więc jeśli mam nic nie robić, to wolę nic nie robić na plaży, słuchając szumu morskich fal (można też pograć w nogę na piasku i poobcierać sobie nogi).

Każdemu plutonowi przydzielona zostaje jakaś specjalność; mój pluton (pluton 5. - najlepszy) zajmował się przeładunkiem rakiet przeciwlotniczych. Jakiś poradziecki sprzęt, który jeszcze zapełnia magazyny polskiej armii.

Nie ma fali i innych tego typu bzdur. Ogólnie byliśmy traktowani inaczej niż np. służba zasadnicza, choć po wybrykach plutonów, które zostały w Koszalinie, w przyszłym roku dyscyplina prawdopodobnie zostanie zaostrzona.

Całość kończy się egzaminem - jeśli nie spało się na zajęciach, nie powinno być problemów.

Dzisiaj do wojska + zmiana formatu (lifebox)

2007-08-19T13:06:00.000+02:00

Piję właśnie ostatnią kawę przed wyjazdem do Koszalina na sześciotygodniowe szkolenie wojskowe. Tak oto kończy się połowa moich wakacji, a zaczyna następna.

Najpierw spójrzmy wstecz. Jeden z projektów, o których kiedyś wspominałem, udało mi się skończyć. Ale wygląda na to, że będzie sequel - jak tylko wrócę z wojska. Drugi z planowanych projektów zaniechałem na czas nieokreślony (zacząłem pisać małą aplikację w WPF, ale gdzieś po drodze Vista mnie zdenerwowała i wróciłem do XP).

Teraz spójrzmy w przyszłość. Myślałem, że to, na czym będę pracował przez najbliższe 10 miesięcy (oprócz pracy magisterskiej) jest ustawione. Cóż, zmiana planów. Jeszcze nie wiem na 100% czym się zajmę; waham się między 3 kierunkami. Myślę, że 6 tygodni bez komputera wystarczy na dogłębne przemyślenie sprawy.

Niedawno zmieniłem format tego bloga (także tego anglojęzycznego), tzn. będę umieszczał tutaj tylko dłuższe wpisy. Posty składające się z pojedynczego linka/zdjęcia/cytatu itd. umieszczam na moim lifeboksie.

Do zobaczenia w październiku.

O "Ciszy w sieci"

2007-07-06T16:38:00.000+02:00

Długo to trwało, ale wreszcie skończyłem "Ciszę w sieci" Michała Zalewskiego, ciekawą książkę o bezpieczeństwie w sieci (ze szczególnym uwzględnieniem pasywnego rozpoznawania i ataków pośrednich).

"Cisza..." pełna jest pomysłów i przyczółków, od których można zacząć dalsze badania. Dosłownie w każdym rozdziale znajduje się coś, co nie pozwoli spać ludziom nadmiernie dociekliwym. Pewne fragmenty były nieco ponad moim poziomem wiedzy na temat protokołów sieciowych, ale podczas zakupu wiedziałem na co się porywam i nie narzekam. Zawsze mogę do tego wrócić.

Na zachętę do lektury cytat z posłowia:

Każdą funkcję bezpieczeństwa należy postrzegać jako funkcję rozwiązań wszystkich niemal problemów współczesnej informatyki, niezależnie od pozornej trywialności lub ograniczonego zakresu, a nie jedynie jako kolejne utrudnienia działalności biznesowej.

Wakacje 2007: Ojczyzna wzywa

2007-06-15T20:20:00.000+02:00

Siedzę i tracę czas, czekając aż na stronie jednego z moich wykładowców pojawią się wyniki dzisiejszego egzaminu. Nie był taki straszny, ale nie uczyłem się na niego tyle co trzeba. (Update: wyniki już są, niestety jeszcze nie mam wakacji).

Około południa w Gliwicach zaczęło się chmurzyć, więc pomyślałem, że skoro nie ma takiego upału, zawiozę trochę klamotów do domu. Jak tylko wyszedłem z akademika z pełnym plecakiem i torbą, Słońce zaczęło pacyfikować miasto. Autobus zmienił się w saunę.

W Żorach w skrzynce pocztowej czekała na mnie niespodzianka. Wezwanie na WKU. Jezu. Myślałem, że się wywinę. Wygląda na to, że w nadchodzące wakacje 6 tygodni spędzę w wojsku. Fun! Fun! Fun!

W drodze powrotnej do Gliwic agonizowałem nad zrujnowanymi planami wakacyjnymi.

Chciałem zacząć parę prywatnych projektów (i przynajmniej 2 z nich skończyć). Wykluczałem pracę tego lata. Są rzeczy, których chcę się nauczyć (np. Haskell) i teraz jest odpowiedni czas no to. Później będę pisał pracę magisterską, a po studiach zacznę pracę i czasu na naukę będzie mało.

Udanego weekendu.

Dawkins

2007-06-15T18:39:00.000+02:00

Jakiś czas temu skończyłem "Samolubny Gen" Richarda Dawkinsa, pięknie napisaną książkę o ewolucji, którą uważam za lekturę obowiązkową wykształconego człowieka. Bardzo możliwe, że tak naprawdę nie rozumiesz ewolucji. Dawkins, poza Genem, rozwijał temat w następnych tomach. W swojej ostatniej książce zajął się religią.

Jeszcze zanim poznałem Dawkinsa jako błyskotliwego naukowca, obejrzałem dwuczęściowy dokument pt. "Root of All Evil," w którym m.in. nazywa wiarę jako "proces nie-myślenia" (ang. the process of non thinking). Obie części można obejrzeć na Google Video.

Od dawna miałem z religią na pieńku, więc bardzo podobała mi sie postawa Dawkinsa. Ateiści raczej nie angażują się w rozmowy na tematy "kontrowersyje" z ludźmi wierzącymi, bo - jak to ujął Asimov - z kimś takim można porozmawiać o pogodzie, a nie np. o pradziejach człowieka. Ale wiara odgrywa zbyt dużą rolę w polityce, zwłaszcza w naszym uroczym kraju, i nie wytykanie ludziom wierzącym błędów w ich rozumowaniu jest na dłuższą metę nieodpowiedzialne. Grozi też wycofaniem pewnych tematów ze szkół (lub zakazem ich wprowadzenia, patrz edukacja seksualna).

Richard Dawkins to chyba najbardziej znany szerszej publiczności ateista. Fundamentaliści wszystkich religii łączą się w nienawiści do niego, zwłaszcza po tym jak wydał ostatnią książkę: "Bóg urojony." W USA od razu stała się bestsellerem, ciekawe jak będzie u nas.

Sprawdzałem kiedyś w Merlinie czy mają jakieś inne książki Dawkinsa na stanie. Oprócz "Samolubnego..." znalazłem tylko "Rozplatanie tęczy. Nauka, złudzenia i apetyt na cuda." Niestety była już wyprzedana. Prawie spadłem z krzesła, gdzy przeczytałem komentarze pozostawione przez (prawdopodobnie) klientów Merlina na stronie produktu. Przytoczę jeden z nich (moje wyróżnienia, dla zwiększenia dramatyzmu):

No cóż... Dawkins, jako gorliwy wyznawca ewolucjonizmu, usiłuje za wszelką cenę wmówić czytelnikom, że tzw. teoria ewolucji ma sens. Jednak dla osób, które znają książki wydawane przez naukowców z ruchu Intelligent Design, dzieła Dawkinsa należą do kategorii Science Fiction. Ta książka również.

OMFG, tylko nie Intelligent Design. ID nie ma nic wspólnego z nauką, ale niektórym ludziom w USA się podoba i od czasu do czasu próbują przeforsować propozycję nauczania tych bredni w szkołach. Nie wiedziałem jednak, że dotarło to już do Polski. Giertych pewnie ma już jakiś zajebisty projekt ustawy z ID.

Bonus dla wytrwałych: wywiad z Dawkinsem (via Spock).

Update: TED Talks: Richard Dawkins - An atheist's call to arms.

Upgrade, część 2 (ostatnia)

2007-06-14T19:05:00.000+02:00

Poprzedniego wpisu dokonywałem na świeżo po instalacji Visty, więc brakowało tam jakichś konkretniejszych przemyśleń na temat nowej wersji Windows. Od tamtego czasu upłynęło trochę wody w Wiśle i poniżej spisuję to, co wydumałem.

Wersja krótka

Vista nie powinna się wydarzyć.

Wersja długa

Z punktu widzenia użytkownika poza podrasowanym interfejsem oraz efektami, przeźroczystymi oknami, nowym Exploratorem i wbudowanym wyszukiwaniem, Vista nie oferuje kompletnie niczego. (Pomijam tu parę dołączonych aplikacji, np. Photo Gallery, bo istnieją darmowe ekwiwalenty o porównywalnej jakości.)

Czasami procek nie wyrabia przy odtwarzaniu filmów - to zauważyłem najwcześniej. Odpowiedź na pytanie "dlaczego tak się dzieje?" prawie doprowadziła mnie do płaczu.

Otóż bebechy Visty zostały zaprojektowane z uwzględnieniem interesów Hollywood (i samego Microsoftu) cenne cykle procesora marnowane są na szyfrowanie, odszyfrowywanie i inne bzdury. W efekcie system działa wolniej, jest mniej stabilny, a Twoje prawa odnośnie właśnie oglądanego filmu DVD mocno ograniczone. Po szczegóły odsyłam do świetnej analizy całego problemu.

Biorąc pod uwagę nakłady pracy i długi czas powstawania Visty, Microsoft nie powinien czuć się dumny ze swojego dziecka, tak jak żaden programista piszący spyware, nie może czuć się dumny z tego co robi (nawet jeśli w gotowym produkcie są błyskotliwe rozwiązania i stworzenie go było trudne).

Trochę więcej Vista oferuje developerom. Nie wiem czy zdążę pobawić się pobawić XAML-em w te wakacje, chciałbym też się przyjrzeć WF.

Z Microsoftu wychodzi wiele ciekawych rzeczy (ostatnio np. DLR, ale kolejne iteracje .NET też mi się podobają), ale Vista przekreśla to wszystko.

Smutną prawdą jest to, że za 3-5 lat, przy kolejnej rundzie upgradeów sprzętu, każdy nowy komputer będzie miał preinstalowaną Vistę.

Upgrade

2007-04-27T20:27:00.001+02:00

Przesiadłem się na Vistę. Mogłem to zrobić dzięki Microsoft Academic Alliance. Sprzęt kupowałem z myślą o nowej wersji Windows (było to ponad rok temu), a jednak miałem obawy, że mój Acer Aspire 5020 (do którego włożyłem 1GB RAMu i większy dysk) nie da rady. Po instalacji Windows Experience Index pokazuje wartość 3.7 (ocenę zaniżył procesor). Nie jest to powalający wynik, ale bałem się, że będzie gorzej.

Podoba mi się praca na Viście. Zwłaszcza od wczoraj, po wymianie tych nieszczęsnych 256MB (montowanych fabrycznie w moim laptopie) na kolejne 1GB RAMu (w sumie 2GB). Więcej do niego już nie wejdzie. Wyszukiwanie mogłoby być troszeczkę szybsze i brakuje mi wirtualnych pulpitów (jak w linuksie), ale poza tym jest OK.

No i spójrz jakie fajne tapety przychodzą z Vistą

Aha, gcc przestało działać. Na szczęście jest jeszcze kompilator Microsoftu, który wchodzi w skład Windows SDK.

Wystawa Chińskiej Armii Terakotowej w Katowicach

2007-03-18T18:46:00.000+01:00

Uznana przez UNESCO za ósmy cud świata Chińska Armia Terakotowa Cesarza Qin przejeżdża do Katowic. Od 7 marca do 17 czerwca 2007 r. można ją oglądać w Silesia City Center, na I piętrze, w specjalnie na ten cel przygotowanej galerii. [źródło]

Więcej informacji na oficjalnej stronie.

Miałem okazję widzieć tę wystawę w Norymberdze w 2004 roku. Warto obejrzeć.

Więcej fotek w moim secie na flickrze.

25.

2007-03-17T11:23:00.000+01:00

Ok, przyznaję, był mały zastój na DPZ. Wiele się na niego złożyło (nauka, praca, zmiana serwera itd.), ale chyba już po wszystkim.

Co do tytułu tego wpisu: dzisiaj skończyłem 25 lat. Nie czuję się staro, wręcz przeciwnie.

Wieczorem czeka mnie małe impreza, ale nie z powodu urodzin. Będzie to pożegnalne party - stary kumpel wyjeżdża niedługo do UK. Zresztą, nie tylko on. Mniej więcej w tym samym czasie, czyli za tydzień, do Irlandii wyrusza Marek. Mam nadzieję, że obu się tam powiedzie.

Jestem na czwartym roku studiów i w poniedziałek wybieram promotora. Choć może wybieram to niewłaściwe słowo. Istnieje niebezpieczeństwo, że będę pisał pracę z czegoś co mnie kompletnie nie interesuje. Ale nie przejmuję się tym. Cokolwiek się stanie, przyjmę to z pokorą i uniżeniem.

W ostatni czwartek wypadła moja kolej na seminarium. Tydzień wcześniej zgłosiłem się na ochotnika, więc mogłem zaproponować temat (jeśli Cię to interesuje, mówiłem o rachunku lambda i funkcyjnych językach programowania). Założenie (narzucone przez profa) jest takie, że mam mówić przez ok godzinę. Obawiałem się, że skończę po 30 minutach, ale jakimś cudem nadawałem przez prawie 1.5 godziny. W pewnym momencie koleżanki zaczęły mnie ponaglać, dzwoniąc do mnie, dlatego przez ostatnie 10 minut ciągle wibrowało mi coś w kieszeni.

Archiwa DPZ

2007-03-17T11:00:00.000+01:00

Archiwa DPZ są chwilowo niedostępne. Muszę je zaimportować do bloggera, na co nie mam obecnie czasu. Ale kiedyś powrócą.

Plany na następne n tygodni

2004-10-08T13:47:00.001+02:00

Jutro wsiadam do autobusu; kierunek Norymberga. Nie będzie mnie przez kilka tygodni i przez ten dostęp do komputera będę miał tylko w kafejkach internetowych. Nie będę mógł aktualizować DPZ oraz LT (oba te blogi to statyczny HTML, który generuję na komputerze w domu i później pakuję na serwer). Być może skrobnę kilka słów na Moim poligonie (a oto kanał RSS). Nie dziw się także, gdy nie odpowiem na maila w rozsądnym czasie.

Przed wyjazdem muszę zrobić mały backup, bo pod moją nieobecność z komputera będzie korzystać tylko moja siostra. Nie będę ryzykował.

Przed chwilą próbowałem wypalić płytę pod linuksem i skończyło się to paniką kernela. Cóż.

Muszę też wpakować trochę książek na mojego PDA. Może trochę to za mało powiedziane, wezmę jakieś 2 tuziny. Wszystkie zmieszczą się w mojej kieszeni. Apropos ebooków: jeśli coś jest w formacie MS Reader, nie znaczy, że będziesz mógł to czytać na komputerze ORAZ na PDA. Niektóre książki po prostu nie chcą się otworzyć, w innych strony od pewnego momentu renderują się w sposób uniemożliwiający czytanie.

I nawet nie mów mi o PDF na PocketPC. Jeśli już nawet uda mi się to zainstalować, to aplikacja umiera zaraz po starcie. Na szczęście jest pdftohtml.

You forgot Poland

2004-10-06T13:38:00.001+02:00

The Daily Show to amerykański program satyryczny. W ostatnim odcinku Jon Stewart wziął na tapetę debatę między Bushem a Kerrym. Najbardziej rozśmieszył mnie fragment, w którym Bush wymienia sojuszników Ameryki w wojnie w Iraku; Polskę postawił na drugim miejscu. Resztę musisz zobaczyć sam (poszukaj torrentów).

To było wczoraj. Dzisiaj okazało się, że słowa Busha przeszły do historii.

Przyszło pocztą

2004-09-22T13:01:00.001+02:00

Pilny apel

2004-09-15T18:27:00.000+02:00

Dyrektywa o patentach na oprogramowanie: Wniosek o ponowne wszczęcie dyskusji w Radzie Unii Europejskiej

Więcej tutaj.

Napisałbym coś więcej, ale nie mam teraz czasu. Oto adresy na które można wysyłać listy. Jutro pójdę na pocztę i dam znać ile kosztują znaczki na ten przyciężki list.

(2004-09-22) Chciałem się upewnić, że wysyłam apel do odpowiedniej osoby, więc wysłałem maila do ffii.org.pl i do dzis nie otrzymałem odpowiedzi.

(2004-10-01) OK, dostałem odpowiedź parę dni temu. Okazało się, że apel został już wysłany do odpowiednich osób.

Roland o poranku

2004-09-14T07:10:00.000+02:00

Obudziłem się po czwartej i przez godzinę przewracałem z boku na bok, czytałem co nieco przez prawie całą następną godzinę, aż w końcu postanowiłem wstać. Teraz jestem już po śniadaniu.

Plan na dzisiaj: teoria miary i całka Lebesque'a.

Ale najpierw:

Za tydzień mam ważny egzamin i mogę nie dawać znaków życia przez najbliższe kilka dni.

I fly a starship...

2004-09-11T08:29:00.002+02:00

I fly a starship across the Universe divide
And when I reach the other side
I'll find a place to rest my spirit if I can
Perhaps I may become a highwayman again
Or I may simply be a single drop of rain
But I will remain
And I'll be back again, and again and again and again and again

Ten tekst śpiewa Johny Cash, dajesz wiarę? Utwór pochodzi z albumu Highwayman - a zespół stanowią Waylon Jennings, Willie Nelson, Johnny Cash, oraz Kris Kristofferson.

Zapiski przy kawie o północy

2004-09-10T01:13:00.001+02:00

Dave Winer ma swoje Morning Coffee Notes, a ja swoje Midnight Coffee Notes.

Dzień zleciał jakoś niepostrzeżenie; po tym jak wstałem (nie przyznaję się nawet, o której godzinie), zdążyłem się trochę pouczyć, gdy zostałem zaatakowany przez sąsiadkę Maję. Spójrz poniżej, co kazała mi zeskanować.

OK, jeśli nie zauważyłeś nic dziwnego na tej ilustracji, to podpowiadam, że zające zazwyczaj nie mają wymion.

Ilustracja pochodzi z bajki Daktyle Danuty Wawiłow, a jej autorem jest Edward Ludczyn.

Olać naukę!

2004-09-05T03:42:00.001+02:00

Właśnie robię sobie małą przerwę od algebry i sprawdzam wieści ze świata. Projekt przyszłorocznego budżetu opary jest na załaożeniu, że nauka nie jest nam potrzebna. Gazeta podaje:

Na spotkanie "ostatniej szansy" z premierem oprócz prezesa PAN wybierają się rektorzy Uniwersytetu Warszawskiego i Jagiellońskiego prof. Piotr Węgleński i prof. Franciszek Ziejka. - Do kosza mogą trafić plany nowych ambitnych programów badawczych, nie zatrudnimy też nowych ludzi. Niesłychane, że w momencie, gdy cała Europa zwiększa wydatki na naukę, traktując je jak doskonałą inwestycję, nasz rząd tnie je do głodowego poziomu - mówi nam prof. Węgleński. […] W poniedziałek prezes PAN i rektor UW organizują konferencję prasową, na której chcą przedstawić z jednej strony największe osiągnięcia polskiej nauki w ostatnich latach, a z drugiej - rozmiary katastrofy, która jej grozi po obcięciu funduszy. Jaki może być ów czarny scenariusz?

Całkowity krach - uważa prof. Janusz Lipkowski, wiceprezes PAN. Przewiduje on co najmniej 10-proc. redukcję zatrudnienia w placówkach PAN, a może też zamknięcie całych instytutów - i to nie tylko najsłabszych, które i tak idą do likwidacji, ale również tych, które po dofinansowaniu i zreformowaniu wychodzą na prostą.

Wstrzymane zostaną nabory na studia doktoranckie, nie będziemy zatrudniali nowych badaczy. To dramat, bo oni wyemigrują. I zostaną w innych krajach przyjęci z otwartymi rękami - mówi Lipkowski. Przywołuje przykład Korei Południowej, w której za kilkanaście lat wydatki na naukę mają stanowić 7 proc. PKB. - A my chcemy zmniejszyć udział nauki w PKB z marnych 0,33 proc. do jeszcze marniejszych 0,27 proc. - zauważa.

2004-08-29T05:52:00.002+02:00

Nocne sesje stają się jeszcze dłuższe

Poniedziałek

2004-08-25T19:49:00.003+02:00

Wiem, wiem, dzisiaj środa, ale nie miałem czasu, żeby opisać, dlaczego w poniedziałek czułem się tak:

Teraz emocje już opadły, więc krótko i do rzeczy: w poniedziałek ok. 11:40 wszedłem na Allegro w celu kupienia Cieć prawdziwą szablą (więcej na ten temat tutaj). Aukcja miała zakończyć się godzinę później, więc przygotowywałem się do walki, a byłem gotów się poświęcić (a raczej poświęcić dużo gotówki).

I wtedy zabrakło mocy płynącej z kontaktu.

Odczekałem 15 minut, ale prądu wciąż nie było. Czasami tak jest, że w kilku blokach prąd zostaje odcięty z jakichś egzotycznych powodów.

Wybiegłem z domu do najbliższej kafejki internetowej, tylko po to by po przestąpieniu jej progu ujrzeć rząd ciemnych monitorów. O-rzesz-ku! Tutaj też nie ma prądu?, spytałem zrezygnowany. W całych Żorach nie ma, odpowiedział właściciel, tym samym kładąc trupem mój "Plan B," czyli kafejkę w centrum miasta.

Tak oto sprzed nosa uciekła mi upragniona książka. Prąd włączyli jakieś 2-3 godziny później.

Szabla i inne ostre przedmioty

2004-08-19T17:11:00.000+02:00

Apropos medalu.

Szermierka jest stosunkowo mało popularna. Trenować można ją tylko w klubach w największych miastach. Z tego samego powodu trudno jest o literarurę na temat tego pięknego sportu [1].

Paradoksalnie, można odnieść wrażenie, że łatwiej znaleźć w Polsce "dojo" [2] i nauczyciela jednej z wschodnich odmian szermierki niż mistrza kultywującego europejską sztukę walki bronią białą. Podobnie jest z książkami: wystarczy w wyszukiwarce Merlinia wpisać "samuraj".

Wydane jakiś czas temu Polskie sztuki walki autorstwa Wojciecha Zabłockiego niestety sytuacji nie ratują. Nie wiem jaki miała nakład ta, swoją drogą, bardzo przyzwoicie wydana książka. Pewnie mikroskopijny.

Trudno też o starsze książki. Np. Cięcia prawdziwą szablą Wojciecha Zabłockiego jest dzisiaj praktycznie nie do dostania, nie mówiąc o jego starszych pracach.

Mam nadzieję, że sukces polskiej florecistki w Atenach zachęci ludzi do szermierki, ci z kolei będą pytać księgarzy o "coś o szermierce", a to zachęci wydawców do wznowienia Cięć…, a może i wydania czegoś nowego.

[1] Choć nie tylko o szermierkę sportową tu chodzi.

[2] W wolnym tłumaczeniu: miejsce, w którym trenuje się sztuki walki (szkoła).

Na marginesie: Czy stan polskiej ortografii jest aż tak krytyczny? Google myśli, że pomyliłem się w pisowni słówka "cięcia" (patrz poniżej), a sugestie wyszukiwarki oparte są między innymi na częstotliwości występowania danego słówka w Sieci. Wnioski wyciągnij sam.

Bronz!

2004-08-18T16:00:00.002+02:00

Aida Mohamed - 9 : Sylwia Gruchała - 15

"Stop Making Sense"

2004-08-04T01:19:00.001+02:00

Mężczyzna w jasnym, wyraźnie za dużym garniturze i w tenisówkach spokojnym krokiem wchodzi na scenę. Ma ze sobą gitarę i przenośny magnetofon. Mam taśmę, której chcę posłuchać, mówi stawiając magnetofon na podłodze i wciska Play.

Obejrzałem dzisiaj koncert zespołu Talking Heads, zarejestrowany w 1984 roku i jestem pod ogromnym wrażeniem. Dotąd słyszałem tylko kilka utworów tej grupy: m.in. "Road to Nowhere" oraz "Burning Down the House." Po wchłonięciu zawartości "Stop Making Sense" mam ochotę na więcej.

Talking Heads rozpadli się w 1992 roku, przedtem liderem był David Byrne (facet w przydużym garniturze), człowiek utalentowany nie tylko muzycznie (sprawdź na jego stronie, co innego stworzył).

Koncert zarejestrowany w filmie "Stop Making Sense" to prawdziwy spektakl - każdy aspirujący artysta powinien uczyć się Sztuki Występowania od Talking Heads.

Gazeta o stanie polskiej nauki

2004-08-01T18:21:00.001+02:00

Gazeta podaje

Niestety, poza naukami ścisłymi i historią Polska nie ma się czym dziś pochwalić. Nasza biologia, w którą świat inwestuje teraz największe pieniądze, wciąż znajduje się w trzeciej dziesiątce.

Dramatyczny jest upadek nauk technicznych i informatycznych. - Słaby wynik informatyki wynika z tego, że w świecie rozwinęła się informatyka praktyczna, podczas gdy u nas silniejsze są działy teoretyczne - tłumaczy prof. Jackowski.

Kości

2004-07-24T03:09:00.002+02:00

Czytam właśnie Księgę Kości Luke'a Rhineharta. Facet napisał cały cykl książek związanych jednym tematem: kośćmi. Tom, który właśnie czytam, odróżnia się od pozostłych tym, że nie jest powieścią, lecz zbiorem historyjek, myśli i rozważań. Jest czymś w rodzaju poradnika, wprowadzenia w kościożycie (to termin, którego uzywa autor).

Sama idea wydaje się głupia. Dlaczego ktokolwiek przy zdrowych zmysłach miałby oddać swój los w ręce czystego przypadku. Z drugiej strony, ile razy w swoim życiu pomyślałeś Co za niesamowity zbieg okoliczności?

Sam Rhinehart przyznaje, że zdawał się w zyciu na na kości przez około 15 lat (z przerwami), a od czasu napisania Kościarza - pierwszej książki - nie wziął kości do ręki.

2004-06-23T10:58:00.000+02:00

Właśnie w tej chwili na moim parapecie dwa wróble uprawiają seks. OMG!

Sekciarstwo?

2004-06-12T00:42:00.000+02:00

Matematyka a sztuka

2004-06-10T11:52:00.000+02:00

Interesująca ilustracja kontrastu między sztuką a matematyką, zaczerpnięta z książki π razy drzwi Johna D. Barrowa.

Formaliści i konstruktywiści mogą sobie ustalać żelazne reguły harmonii i kompozycji, ale zawsze znajdzie się muzyk, który pragnąc tworzyć coś nowego i improwizować, złamie te zasady. Prawdziwa różnica między strukturami matematyki i muzyki polega na tym, że nie istnieje żaden podstawowy warunek orzekający, czy coś jest muzyką, czy nie, oraz niezależny od tego, czy akurat nam się jego brzmienie podoba; natomiast w matematyce istnieje takie kryterium. Sama sprzeczność wystarczy, by zdyskwalifikować obiecującą strukturę matematyczną.

2004-06-10T11:27:00.000+02:00

Interia: Czy patenty zniszczą sieć? Artykuł trochę niedopracowany i zawiera błędy, ale dobrze, że ten temat wreszcie pojawia się w mediach.

2004-05-14T17:23:00.004+02:00

Apropos tegorocznych E3:

Kobieta jako spektakl w mass mediach, współczesna krytyka mass mediów wskazuje na ich androcentryczny charakter (→ androcentryzm). Twierdzi się, że przekazy medialne zmuszają kobiety do konformizmu wobec narzuconego im image'u, który kładzie nacisk na konieczność ucieleśniania aktualnie obowiązujących ideałów piękna. W mediach kobieta przedstawiana jest jako spektakl, w trakcie którego jej tożsamość jest bardzo często redukowana do ciała. [...] W programach telewizyjnych przypisuje się kobietom szczupłym cechy pozytywne: zdolność do osiągnięcia sukcesu, sprawowanie kontroli nad własnym życiem atrakcyjność osobistą (zwłaszcza seksualną); [...] Innym istotnym kontekstem postrzegania kobiety jako spektaklu w mass mediach jest zredukowanie jej obiektu seksualnego. Związane jest to ze zjawiskiem erotyzacji i seksualizacji konsumpcji. Jedna z najczęstszych strategii reklamowych polega na wykorzystaniu ciała kobiecego dla nadawania "wartości towarom."

Zdjęcie pochodzi z Gizmodo.

Defifnicja "Kobiety jako spektakl…" pochodzi z Suplementu do Wielkiej ilustrowanej encyklopedii powszechnej wyd. Gutenberga, Tom 11, Media.

2004-05-02T12:26:00.000+02:00

Luitzen Brouwer: Absurdalność absurdalności absurdalności jest równoważna absurdalności.

Zakupy

2004-04-22T23:50:00.000+02:00

Odwiedziłem dzisiaj pewien antykwariat w Gliwicach. Wypatrzyłem tam trzy części cyklu o robotach Asimova: "Pozytronowy Detektyw", "Nagie słońce" i "Roboty z planety świtu." Twarde okładki, stan prawie idealny. Za całość zapłaciłem równe 60zł. W sklepie dostałbym te książki za dwa razy tyle.

O patentach słów kilka

2004-04-12T10:51:00.000+02:00

W kwietniowym Businessman Magazine jest ciekawy artykuł o tym jak stosunkowo niewielka firma farmaceutyczna, Adamed, wypycha z rynku wielkie koncerny. Robi to wprowadzając na rynek tanie odpowiedniki leków sprzedawanych przez firmy zagraniczne. Te w odpowiedzi wytaczają procesy o naruszenie praw patentowych.

Adamedowi udało się już nadepnąć na odcisk prawie wszystkim liczącym się firmom z branży - działalność firmy z Pieńkowa odczuły również, choć w mniejszym stopniu, Astra, Zeneca, Johnson & Johnson i GlaxoSmithKline.

Czy takie postępowanie jest etyczne? - Naruszanie czyichś praw jest bardzo ryzykowne i dlatego my tego nie robimy - odpowiada Adamkiewicz. - Staramy się natomiast wykryć patenty, które są tylko tzw. patentami ratunkowymi, które mają za zadanie przedłużyć monopol danej firmy na rynku, ale nie mają żadnej wartości merytorycznej.

Czy w niedalekiej przyszłości praca przeciętnego programisty będzie musiała zaczynać się w ten sposób? - Od wyszukania słabych patentów?

Wielka sobota

2004-04-11T13:21:00.000+02:00

Gdy piszę te słowa jest już Wielka Niedziela, ale nie zdażyło się jeszcze nic ciekawego, o czym mógłbym napisać. Za to wczoraj było interesująco.

Między innymi dlatego, że odbyło się spotkanie śląskich trekerów. Czas i miejsce: 16.00 przy żabie w Katowicach. Było nas całkiem sporo, może nawet dwucyfrowa liczba.

Temat Treka poruszany był rzadko, a jeśli już to tylko w formie żartu. No i jeszcze Bookat rozdawał resztki jakiś numer Communicatora z Archerem na okładce.

Najciekawsze wątki: Gul wciąż buduje robota; Bookat organizuje konwent; Miejska biblioteka w K-cach ma najmniej intuicyjny UI w kwadrancie (np. każde okienko ma osobny zestaw skrótów klawiszowych).

Chcieliśmy zwieńczyć nasze spotkanie kebabem, niestety wszystkie lokale, w których można coś takiego kupić, były zamknięte. Otwarte były tylko te najpodlejsze budki z śmieciowym żarciem.

Jakiś czas temu na drogach pojawił się pewien billboard. Jest bardzo ładny, ale niedługo go zakleją i przepadnie na zawsze. Oto on:

Tyle, jeśli chodzi o wczorajsze spotkanie.

Życzę wesołych świąt!

Nowy kubek

2004-03-04T21:52:00.000+01:00

Dzisiaj dostałem nowy kubek; ma na boku wyryte logo mojego wydziału. So cool. Już go przetestowałem (kawa, czarna, bez cukru i śmietanki). Zamieściłbym zdjęcie, ale nie mam aparatu cyfrowego...

Spirited Away

2004-02-29T13:20:00.000+01:00

Jak to możliwe, że tak długo uchylałem się przed obejrzeniem tego filmu? Spirited Away (w Polsce znany pod tytułem W krainie bogów) przebija wszystko, co wyprodukował Disney. Bohaterką jest 10-letnia Chihiro, która dziwnym trafem przenosi się do świata duchów. Przez pierwsze kilkanaście minut w zaświatach myślałem - Przecież tego nie można pokazać dzieciom - tak dziwne stwory i rzeczy spotykają małą, przerażoną dziewczynkę. Ale później robi się weselej (akcenty humorystyczne w filmie są bardzo charakterystyczne dla japońskich anime, ale ten rodzaj humoru mi odpowiada). Wspomnę jeszcze, że to dzieło zostało nagrodzone Oscarem. A do mojej listy zakupów dopisałem soundtrack z filmu, jest świetny.

Jestem ciekawy czy Spirited Away spodoba się mojej siostrze.

2004-02-26T17:34:00.000+01:00

Dzisiaj w nocy na TVP1 puszczają Śniadanie Mistrzów na podstawie powieści o tym samym tytule autorstwa Kurta Vonneguta, o którym pisałem już wcześniej. O samym filmie nie wiem praktycznie nic (np. czy jest dobry?), oprócz tego, że gra w nim Bruce "Jupikajej Maderfaker" Willis.

Obejrzałem. Film był do bani.

Nic tak dziwnego

2004-02-21T17:00:00.000+01:00

Wyobraź sobie, że w Grudniu 1999 roku dokonano zamachu na prezesa Microsoftu, Billa Gatesa. Tragedia wstrząsnęła całym światem. Sprawca został zastrzelony przez policję w czasie ucieczki. Ale nie wszystkich przekonała wersja zdarzeń przedstawiona po zakończeniu śledztwa.

Nic takiego tak naprawdę się nie wydarzyło. Ale właśnie o tym opowiada całkiem udana produkcja amerykańskiego kina niezależnego: Nothing So Strange. Film zrealizowano w formie dokumentu, co pozwoliło skoncentrować się na życiu organizacji szukającej prawdy - Citizens of Truth - o której jest ta opowieść. O niej i o tym jak pokrętna bywa prawda.

Nothing So Strange to pierwszy film, który ściągnąłem z sieci za opłatą. Kosztuje 5 lub 3 dolce, zależnie od jakości. Bitpass to fajna sprawa.

2004-02-09T08:11:00.000+01:00

Miałem zamiar jechać dzisiaj do Gliwic załatwić kilka drobiazgów, ale w połowie drogi na przystanek autobusowy zawróciłem. Po pierwsze: Istnieje duże prawdopodobieństwo, że autobus utknie w korku na dwie godziny, co zdaża się prawie zawsze, gdy niespodziewanie spada śnieg. Po drugie: Wiatr wpycha padający śnieg do oczu i bez narciarskich gogli nie ma co wychodzić z domu.

Nowa powieść Doctorowa

2004-02-05T01:56:00.000+01:00

Cory Doctorow to jeden z najbardziej obiecujących, młodych (przypuśćmy, że 32 lata lata na karku oznacza młody) autorów science fiction. Jak dotąd opublikowano tylko jedną jego powieść: Down and Out in The Magic Kingdom (jest świetna) i kilka opowiadań (w różnych miejscach), ale już na dniach w księgarniach pojawi się jego następna książka: Eastern Standard Tribe. Mówię oczywiście o rynku zachodnim - USA i okolice. Mam wielką nadzieję, że któryś z polskich wydawców pokusi się o przetłumaczenie jakiejś powieści Cory'ego.

Kolejka książek czekających na przeczytanie robi się coraz dłuższa i obiecywałem sobie, że nie będę kupował nowych dopóki nie przeczytam zaległych. Chyba nie dotrzymam tego postanowienia, bo każdy tekst Doctorowa, jaki przeczytałem, jest wart nagięcia osobistego regulaminu. Potrafi pisać fantastykę bardzo oryginalną, świeżą (z braku lepszego słowa) i naładowaną pomysłami. To lubię.

Tak na marginesie: EST, tak jak wspomniany już Down and Out..., można pobrać z oficjalnej strony za darmo - obie książki dostępne są na licencji Creative Commons (jeśli rozejrzysz się po bokach, zobaczysz, że ta strona również objęta jest jedną z licencji CC). Samobójstwo? Niezupełnie. Okazuje się, że ten rodzaj promocji wyszedł autorowi (i wydawcy!) na dobre.

Zamierzam szerzej przedstawić licencje Creative Commons już wkrótce.

Kurt Vonnegut

2004-02-01T11:22:00.000+01:00

Niedawno skończyłem Slaughterhouse Five Vonneguta. Niezwykła książka. W jej posiadanie wszedłem w najmniej oczekiwany dla mnie sposób - dostałem ją od Microsoftu. Rozdając ebooki MS promował swojego Readera.

Ale wróćmy do autora Rzeźni numer pięć. Jak łatwo się domyślić, po tak wciągającej lekturze miałem apetyt na więcej, ale nie mogłem nic znaleźć w polskich księgarniach. To było kilka tygodni temu.

Teraz okazuje się, że w styczniu wydano kilka jego powieści jednocześnie.

Homeworld musi poczekać

2004-01-16T00:01:00.000+01:00

Krótko mówiąc: kiedy w kiosku zobaczyłem, że CD-Action dodaje do magazynu pełną wersję gry Homeworld - nie zastanawiałem się długo. HW to jedna z najlepszych gier jakie kiedykolwiek powstały. Mimo ponad 3 lat na karku nie postarzała się ani trochę. Niestety w poniedziałek zaczyna się sesja i granie będzie musiało poczekać jeszcze jakiś tydzień.

Muszę zaznaczyć, że bardzo rzadko gram, bo szkoda mi czasu. Najwyżej 5-minutowa sesja Street Fightera raz na kwartał.

Pan i Władca: Na krańcu Świata

2004-01-09T00:21:00.000+01:00

Świetny film. Nie spodziewałem się, że zrobi na mnie tak wielkie wrażenie, nie spodziewałem się, że skłoni mnie do wypożyczenia książki o bitwach morskich (BTW, jedyne co znalazłem w bibliotece, to Bitwy morskie na Bałtyku Edmunda Kosiarza.)

Historia nie jest skomplikowana. Okręt jej królewskiej mości dostaje ostro w... kadłub od francuskiej jednostki. Brytyjskiemu okrętowi udaje się uniknąć zguby tylko dzięki mgle, w którą zostaje wciągnięty siłą mięśni załogi. Kapitan Aubrey (Russell Crowe) postanawia ruszyć w pościg za Acheronem. I ściga go do samego końca (zabrzmiało wystarczająco dwuznacznie?). Mimo swojej fabularnej prostoty, całość jest doskonale opowiedziana i zagrana. Pełno w niej smaczków i detali, które dodają życia nie tylko postaciom.

Gorąco polecam, bo to prawdopodobnie jeden z najlepszych filmów minionego roku.

2 mini recenzje

2003-12-29T17:51:00.000+01:00

Polski rynek komiksowy ma się ostatnio dobrze, a że komiksem nie gardzę, od czasu do czasu karmię się nowymi historyjkami. Dużo tego (nawet jeśli ograniczę się do preferowanych kategorii, co oznacza niemal wszystko) i wybór jest trudny. Oto krótkie recenzje albumów, które ostatecznie trafiły w moje ręce.

Trudno nie zwrócić uwagi na tę okładkę (powinna być gdzieś obok), jest dość odważna. Pornoholik jest polskim komiksem autorstwa Leona Czerwca (scenariusz i rysunek). Łudziłem się na ciekawą opowiastkę ukazującą zjawisko porno, lub coś co przypominałoby 8mm Joela Schumachera, ale nie znalazłem tam nic podobnego. Ten album to obrazkowa wersja filmów z nieobyczajnej półki w miejscowej wypożyczalni. Niewiele więcej. Nawet jeśli gdzieś podczas przewracania kolejnych stron przyszła mi ochota na seks, to po dotarciu do ostatniej nie chciało mi się nawet o tym myśleć. Może takie były intencje autora?

Drugim komiksem, którym się dzisiaj zajmę, jest Armada: W trybach rewolucji. Typowa space-opera z typową główną bohaterką - twardą, odważną, bezkompromisową i oczywiście seksowną. Czy jednak rzeczywiście taką typową?

SciFi czytają przeważnie mężczyźni (może teraz jest trochę inaczej), a kobiety w obcisłych kombinezonach i z bronią w ręku to sprawdzony chwyt wydawców, ale Navis okazuje się postacią co najmniej interesującą - jej charakter jest wyraźny, nawet w historyjce tak prostej i liniowej, jaką jest Kolekcjoner, gdzie po raz pierwszy zetknąłem się z tą bohaterką.

W trybach rewolucji to opowieść bardziej poważna, mroczna. Jean-David Morvan (scenariusz) znowu świetnie poprowadził główną bohaterkę, a Philippe Buchet (rysunek) jeszcze lepiej wszystko zilustrował. Szczerze mówiąc, to jego kreska skusiła mnie do sięgnięcia po Armadę. Navis nie jest postacią, o której łatwo zapomnieć i chyba nie pozostaje mi nic innego jak sięgnąć po pozostałe historie z jej udziałem.

Prawa autorskie do powyższych ilustracji należą do autorów.

Spotkanie Trekowe - Zima 2003

2003-12-21T21:23:00.000+01:00

Spotkanie miało się zacząć o 16⁰⁰ koło żaby w Katowicach - standard - ale zjawiłem się w owym mieście troszkę wcześniej. Chciałem się rozejrzeć za prezentami dla najbliższych. Miałem szczęście wpaść na BSLa, który też przyjechał do Katowic przed czasem, aby załatwić to i owo. Połaziliśmy trochę po Empiku (z akcentów humorystycznych: potrzebujesz keya do Windows XP Home Edition? Gdzieś na pułce z softem leży otwarte pudło i możesz go sobie bez problemu spisać), posiedzieliśmy w KFC (testowaliśmy czy Palm rozmawia z PPC przez IR i okazało się, że z bólem). W końcu wybiła godzina szesnasta.

Tak to się jakoś utarło, że przed świętami frekwencja na spotkaniach śląskich trekerów jest o wiele wyższa niż na inne okoliczności.

Wczoraj nie udało nam się jednak pobić rekordu sprzed roku (ok. 20 osób), bo zjawiło się nas tylko 9-10 . Zebraliśmy się koło żaby, a potem znaleźliśmy miejsce w pubie z lustrami albo fortepianem w nazwie. Rzadko poruszaliśmy temat samego treka, choć tematy szeroko pojętej fantastyki pojawiały się bardzo często. Oprócz tego: dart (wygrałem), piwo/cola/grzane wino, i jeden czy dwa formalne zabiegi (nie pytaj). Miło było znowu spotkać starych znajomych.

Następny meeting odbędzie się prawdopodobnie dopiero po sesji egzaminacyjnej, ponieważ większość z nas to studenci.

Dla ludzi nie zorientowanych: trekerzy to ludzie, którym przypadł do gustu seriale i filmy spod szyldu Star Trek. No wiesz, kosmos, ostateczna granica, szpiczaste uszy itd.